Aram-Naharaim neemt deel aan de 23ste sessie van de Werkgroep over Inheemse Volkeren (18-22 Juli 2005)

Verklaring over,, .Geestelijke Kolonisatie en de ondergang van het inheemse Aramese volk van Aram-Nahrin"

 

De Arameeërs van Aram-Naharaim heeft voor de tweede maal deelgenomen aan de kaarlijkse vergadering van de Werkgroep over Inheemse Volkeren in Geneve, Zwitserland. Aram-Naharaim heeft een verklaring gelezen over de impact van de Geestelijke Kolonisatie op de ondergand van het inheemse Aramese volk van het Midden-Ooste. De heren Arkan Genc en Gabriel Sengo hebben namens Aram-Naharaim deelgenomen aan deze bijeenkomst.

Naast de plenaire vergaderingen (van 10.00-13.00 uur en van 15.00-18.00 uur); heeft Aram-naharaim ook deelgenomen aan parallelle bijeenkomsten van belang. Onder deze bijkomsten waren:  Klik hier voor meer uitleg

English Version

Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties

Commissie voor de Rechten van de Mens

Subcommissie voor de Promotie en Bescherming van de Rechten van de mens.

Werkgroep over Inheemse Volkeren; 23ste sessie.

Datum: 18-22 juli 2005

Genève, Zwitserland

 Gelezen op: 18-7-2005

 Geestelijke Kolonisatie en de ondergang van het inheemse Aramese volk van Aram-Nahrin

 Gelezen mondelinge verklaring onder het agendapunt: 4. Bespreking van ontwikkelingen met betrekking tot de promotie en bescherming van de rechten van de inheemse volkeren; inclusief hun mensenrechten en vrijheden.

(a) Algemene debat

 Uitgebreide versie van de mondelinge verklaring: de tekst met Arial Narrow Font (12pt) = Niet hardop gelezen.

Heer Voorzitter;

 In het kader van het agendapunt 4 (a); wensen wij enkele opmerkingen te maken over de impact van de geestelijke kolonisatie op de ondergang van het inheemse Aramese volk van het Midden-Oosten.

Vele inheemse volkeren aanwezig bij deze vergadering hebben een donkere bladzijde in hun geschiedenis. Sommigen van hen zijn het slachtoffer geworden van vervolgingen, discriminatie en etnische zuivering, anderen zijn het slachtoffer geworden van uitroeiing, uitsluiting en uitbuiting. Hun woongebieden werden binnen gevallen door vreemden; de originele bewoners werden genadeloos onderdrukt en de natuurlijke rijkdommen werden geëxploiteerd door de indringers. Hun cultuur, gewoontes en tradities werden onderdrukt of weggevaagd door ,,Geestelijke Kolonisatie”. Sommigen overleefden terwijl anderen werden uitgeroeid. Ze werden beschouwd als onbeschaafd[1] bij de toenmalige ,,geciviliseerde” naties. Hun kinderen werden gedwongen om het erfgoed van hun voorvaders te ontkennen; - onder het voorwendsel van “onderwijs”; een erfgoed levend gehouden gedurende duizenden jaren hetzij mondeling hetzij in geschreven vorm.

 In vele gevallen, werd het onrecht aangedaan aan de inheemse volkeren uitgevoerd in de name van ,,Civilisatie”, “geloof” en zelfs in de name van “vrede” om hen,, opnieuw op te voeden”.

 In onze tijden; moeten vele inheemse volkeren vechten tegen vooroordeel, uitsluiting, discriminatie en uitroeiing. Ze moeten vechten voor erkenning, onderwijs, sociale gelijkheid, waardigheid en voor het recht om te worden beschouwd als menselijke wezens met kwaliteiten en vaardigheden om bijdrage te leveren aan het welzijn van de mensheid.

 Heer Voorzitter;

 Het Semitische Aramese volk, nu onderverdeeld in diverse denominaties en verspreid over het hele Midden-Oosten; vertoeft in Mesopotamië, de bakermat van de beschaving, sinds duizenden jaren en heeft een grote bijdrage geleverd aan de wereld civilisaties met name door hun taal, het Aramees, ook gesproken door Abraham, Mozes en Jezus Christus. Hun aantal bedraagt vandaag de dag wereldwijd ongeveer 4 miljoen mensen die geleden hebben onder discriminatie, etnische zuivering, genocide[3] en onophoudelijke vervolgingen gedurende honderden jaren hetgeen nog steeds voortduurt.

 De bijdrage van het Aramese volk tot de wereld beschavingen wordt goed samengevat door de Britse Professor Sebastian Brock[2] van de Oxford Univerity, een autoriteit op het gebied van Hebreeuws, Aramees en Syrische Orthodoxe kerk geschiedenis. Hij zegt,, Elke maatschappij is afhankelijk van het schrift, al zijn er maar weinig mensen die zich realiseren, dat de meeste schriften op de wereld terug te herleiden zijn tot één gemeenschappelijke voorouder: een alfabet dat vierduizend jaar geleden in het Midden-Oosten is uitgevonden en dat daarna is verfijnd door de Feniciërs en de Arameeërs, die het over de bekende wereld hebben verspreid. Het is daarmee één van de grootste geschenken van de Aramese volken aan de wereldcultuur (Verborgen Parel Deel I, Pagina 27) [3]. Brock gaat verder en zegt,, Niettemin is het onmiskenbaar, dat het eenvoudige Aramese alfabet van 22 letters een buitengewone invloed heeft gehad op de ontwikkeling van alfabetische schrijfsystemen over de hele wereld. Ja, men kan zich nauwelijks voorstellen hoe de vooruitgang van de menselijke cultuur en de wetenschap ooit had kunnen plaatsvinden zónder (Pagina 58)

 In vroegere tijden, werd de bakermate van de Aramese voorvaderen,, Aramnahrin” (of: Aram-Nahrin) in het Aramees genoemd. In het Hebreeuws werd het ,,Aram-Naharaim” genoemd hetgeen we in het oude testament tegenkomen. Toen het oude testament werd vertaald in het Grieks, werd de term Aram-Naharaim vertaald met Mesopotamië; waarmee velen bekend raakten tijdens hun opleiding.

 Vanwege de overweldigende aanwezigheid van de Arameeërs in het zuidelijke deel van Aram-Nahrin, werd het in het tijdperk van het vroegere christendom Beth-Aramaya genoemd, dat betekent (in het Aramees) het huis van de Arameeërs. Het noordelijke deel van Aram-Naharaim werd Paddan-Aram genoemd, dat betekent het land van Aram waar Bijbelse persoonlijkheden zoals Abraham en Jacob hebben vertoefd; hetgeen grofweg is gesitueerd in het Zuid-Oosten van Turkije. Een deel van Paddan-Aram wordt Tur Abdin genoemd in het Aramese (Syrische) taal, dat betekent “de bergen van de dienaren Gods”; vanwege de overweldigende aanwezigheid van kloosters en kerken.

In Genesis 24:4 zegt Abraham tegen zijn knecht,, Maar gij zult naar mijn land en naar mijn maagschap gaan om een vrouw te nemen voor mijn zoon Isaak”. Abraham spreekt over,, mijn land”. Dat betekent het land van zijn Aramese vaders, hetgeen wordt genoemd Paddan-Aram; een deel van Aram-Naharaim.

 Na de komst van Jezus Christus, hebben de Arameeërs van Aram-Naharaim de leer van Jezus Christus geaccepteerd en hebben samen met de apostelen van Jezus en de bekeerde Joden, de Syrische Kerk van Antiochië opgericht[4], het tweede patriarchaat na Jeruzalem, waar voor het eerst de volgelingen van Jezus Christus “Christenen” werden genoemd (Handelingenm 11:26). Deze kerk was de moeder van alle kerken – en de eerste kerk opgericht buiten Israël, wiens patriarch vandaag de dag in Damascus, Syrië resideert.

 De Semitische Arameeërs (‘niet te verwarren met Armeniërs’) ondergingen een naamsverandering na het aanvaarden van het Christendom en werden dan “Syriërs”[4] genoemd om te worden onderscheiden van de Arameeërs die niet waren bekeerd. Echter, Men mag dit echter niet verwarren met de huidige Arabieren in Syrië. Volgens Professor Muhammed Shamsaddin Megallomatis, zijn vele hedendaagse Arabieren oorspronkelijk Arameeërs. Ze werden ,,Arabieren” na hun conversie tot de Islam[5]

 De inheemse Aramese volk van het Midden-Oosten zijn geen uitzondering ten opzichte van andere inheemse volkeren in termen van vervolging en discriminatie. Leven in een gebied dat bekend raakte bij de wereld als,, Mesopotamië” en is sinds honderden jaren het strijdtoneel van conflicten en veldslagen tussen diverse groepen en volkeren wiens woordenboek ontbreekt aan woorden zoals respect en vrede; waren de vredelievende Arameeërs constant bezig om te overleven. Ondanks de moeilijke en de complexe situatie in de landen van de voorvaders; hebben de Arameeërs van Aram-Naharaim altijd geprobeerd om te leven in vrede en broederschap met andere volken in dit deel van de wereld, daarbij hen te behandelen met broederlijk respect en de wetten van de landen te respecteren wiens onderdanen zij vormden. Het is echter pijnlijk om te zien dat de hedendaagse realiteit is dat ons volk wordt genegeerd, gediscrimineerd en behandeld als tweedehands mensen in hun eigen landen die nu door andere volkeren wordt bezet en gedomineerd. Als gevolg hiervan worden hun fundamentele Mensenrechten geschonden en proberen om hen uit te roeien van deze aarde. Dit laat de wereldgemeenschap zien dat de Aramese levenswijze van liefde, broederschap en respect, een levenswijze dat volgens ons ook wordt toegejuicht door deze werkgroep, helaas niet wordt gedeeld door sommige landen en volkeren van het Midden-Oosten.

Onze ervaring van honderden jaren van discriminatie en vervolging is dat de Aramese levenswijze van liefde en broederschap vele groepen en volkeren niet bekend zijn met de levenswijze van vreedzame samenwerking; maar eerder hun toevlucht zoeken tot de pad van intolerantie en fanatisme; een pad die de weg heeft geopend voor bloedbaden, haat en genociden.

 Ons volk werd onderworpen aan systematische discriminatie en vervolgingen - inclusief gedwongen Islamisering; doelbewuste vernietiging van hun rijke erfgoed; omvorming van kerken en kloosters in moskeeën; en in vele gevallen het verbranden van dergelijke heilige plaatsen. De climax van terreur, uitsluiting en discriminatie werd bereikt in 1914-1918 toen ongeveer 600.000[6] van hen van verschillende denominaties op een brute wijze werden afgeslacht wiens onschuldige bloed nog steeds schreeuwt om gerechtigheid.

 Hoewel het inheemse Aramese volk wordt geconfronteerd met catastrofe, tegenslagen en vernietiging in het Midden-Oosten, het is niet altijd zichtbaar voor de internationale gemeenschap. Tur Abdin is het hartland van de Aramese Christenen van Mesopotamië. In het Aramees, betekent Tur Abdin, ‘de bergen van dieren van God’. Zelfs zijn naam getuigd van een onbetaalbare waarde en belang. Tur Abdin vormt het huis van historisch belangrijke kerken en kloosters gedurende 2000 jaren sinds het begin van het christendom. Tur Abdin kan vergeleken worden met een antiek museum waar duizenden jaren erfgoed en geschiedenis levend worden gehouden. Dit deel van de wereld is altijd bewoond door de Arameeërs van Aram-Naharaim.

 Recentelijk werd op 6 juni 2005[7] een bomaanslag gepleegd op een Aramese priester in Tur Abdin; dat is gesitueerd in het Zuid- Oosten van Turkije. Dertig jaar geleden waren er ongeveer 40.000 Arameeërs in Tur Abdin. Vanwege onophoudelijke discriminatie en vervolging, werd ons volk gedwongen om in de Diaspora te gaan en lieten het land van de voorvaders achter, hetgeen ze voor duizenden jaren hadden bewoond. Vandaag zijn er nog slechts 2000 Arameeërs overgebleven in Tur Abdin en aan het wegkwijnen. Geen een van ons zou Tur Abdin hebben verlaten als er geen sprake was van discriminatie en vervolging.

 Heer Voorzitter;

 Het Inheemse Aramese volk van Aram-Nahrin heeft niet alleen geleden onder diegenen die de weg van het ,,zwaard” volgen; maar ook onder de westerse geestelijke kolonialisme van 16e en 19e eeuw – uitgevoerd in de naam van ,,eenheid”, ,,vrede” en ,,broederschap”. Het was die ideologie die het geloof misbruikte als een middel om het Aramese volk niet alleen te verdelen en te verzwakken maar ook hen kwetsbaar maakte aan hen die de weg van het ,,zwaard” volgen en verheerlijken [8].

 De geestelijke en politieke vermenging

 Recentelijk is een wetenschappelijke verhandeling verschenen van de hand van Sebastian de Courtois getiteld,, The Forgotten Genocide: Eastern Christians, The Last Arameans”[1]

In zijn boek lezen wij onder andere over het verdeel en heerpolitiek om de Arameeërs van het Midden-Oosten te verzwakken en te onderwerpen. We lezen,, De eerste [Syrisch] Katholieke Patriarch was ingewijd in Aleppo in 1662 met Franse hulp door de bemiddeling van Ambassador Francois Picquet (pagina 33)….. hetgeen werd aangemoedigd door de Franse diplomaten aanwezig in Aleppo in die tijd… De diplomaten moedigden de splitsing aan in de hoop dat er op een dag de oostelijke kerken zich zouden verenigen met de kerk van Rome (XiX)…. De katholieke missie activiteiten werden zeer sterk ondersteund door het Franse ministerie van Buitenlandse Zaken, die was versterkt in de regio door de vorming in 1856 van een vice-consulaat in Diyarbekir op verzoek van het Vaticaan (Pagina 36).

 Religieuze belangen vermengd met politieke belangen geeft een onheilige ,,kookvat” hetgeen resulteert in verwoesting en degradatie van de menselijke waardigheid! De geestelijke en politieke machten werkten samen onder het voorwendsel van ,,eenheid” om het Aramese volk geestelijk te verzwakken.

 In onze dagen, worden fanatici van het Midden-Oosten, die zelfmoord plegen met bomauto’s, beschuldigd van dergelijk gedrag. Helaas ,,vergeet” men om te vermelden dat het Westen was het  die dergelijke ideologie ontwikkelde en toepaste – een afschuwelijke ,,kookvat” van nationalisme vermengd met fanatieke religie – en bracht het naar het Midden-Oosten dat in onze dagen climax van terreur en vernietiging heeft bereikt.

 Om deze reden, is het huidige fanatisme in de landen van de voorvaders niets anders dan een reflectie van datgene wat was gecreëerd in het verleden door geestelijke kolonisatie die het welzijn van de hele regio beïnvloedde en als een katalysator fungeert heeft tot de ondergang van het Aramese aanwezigheid in het Midden-Oosten. Volgens de briljante historicus Professor Muhammed Shamsaddin Megallomatis is het hedendaagse ,, terrorisme een latere resultaat van eerdere ideologische ontwikkelingen in het gebied van het Midden-Oosten” en ,, Het is vanuit de West Europese universiteiten, politieke partijen en krankzinnige ateliers van allerlei soort dat nationalisme uitstraalde” [5]

 Vervorming van het Aramese identiteit – competitie tussen de voormalige supermachten Groot-Brittannië en Frankrijk

Hoewel de naam van ons volk en zijn geschiedenis zeer goed is opgetekend door zowel het algemeen aanvaardde historische feiten alsmede door de briljante geleerden van de Syrische Kerk van Antiochië[9]; vonden de Rooms Katholieke Kerk en de Anglicaanse Missionarissen het nodig om mythische namen op ons volk op te plakken met het gevolg dat we geregeld in het openbaar onjuist worden gepresenteerd in sommige  media door personen die geen enkele autoriteit hebben om namens ons volk te spreken.

 In 1552/53 werd de Syrische “Nestoriaanse” kerk van het Oosten gesplitst in twee groepen als gevolg van de activiteiten van de missionarissen van de Rooms Katholieke kerk. Het deel van de kerk dat zich aansloot bij Rome in 1552/1553 kreeg de naam “Chaldeeërs” en daarmee was de Chaldeeuwse Kerk van Babylon geboren. Aan het einde van de 19e eeuw zien we dezelfde tafereel zich herhalen. Dit keer waren de Anglicaanse missionarissen die de overgebleven deel van de Oost-Syrische “Nestorianen” van Hakkaria (grens Turkije-Irak) en Urmia (Iran) onjuist identificeerden als “Assyriërs”; puur geografisch en alleen toegepast op de “Nestorianen”.

De Oost-Aramese “Nestorianen” prefereren sindsdien om zichzelf als “Assyriërs” te presenteren en proberen daarbij met alle mogelijke middelen om deze term op te dringen op andere Aramese (Syrische) denominaties door het verspreiden van behoorlijke hoeveelheid onjuiste informatie omtrent de oorsprong van ons volk en taal. 

 Na de invoering van ,,Assyrianisme” door de Oost-Aramese ,,Nestorianen”; werden ze zo nationalistisch/fanatiek dat ze begonnen om de historische feiten te vervormen. Bijvoorbeeld: Aramese taal hebben ze veranderd in ,, Assyrische” taal; Aramese volk in,, Assyrische” volk. Sint Afrem de Syriër noemen zij St. Afrem de Assyriër; de Syrische Kerk hebben zij veranderd in de,, Assyrische Kerk”. Op deze manier proberen ze met alle mogelijke middelen om ons culturele erfgoed en sacrale Aramese taal te vervalsen. 

 Deze pijnlijke en mythische omschrijvingen waarmee ons volk werden aangeduid, uitgevonden door de buitenstaanders, die zich onbewust waren van de Verborgen Parel[3]- waarheden die tot vandaag de dag begraven lag onder de vervolgingen en etnische zuiveringen van het voorbije eeuwen, zijn zeker niet in overeenstemming met de historische feiten zoals opgetekend door de briljante historici van de Kerk van Antiochië[9], die allemaal uitblinkten in hun wijsheid en kennis in vergelijking met hun tijdgenoten en de wereld van hun tijd niet alleen hebben verlicht met de theologische kennis, maar ook met de profane wetenschap.

 De naties van gisteren die het Aramese volk van Aram-Nahrin hebben gefragmenteerd proclameren in onze dagen dat ze de bakermaat van democratie en mensenrechten zijn en strooien daarbij krokodillen tranen om hun ,,zorg” uit te drukken over de fragiele en complexe situatie van het Midden-Oosten en gaan door – alsof ze een goede en een heilige daad hebben verricht – om het Inheemse Aramese volk te identificeren met de door henzelf uitgevonden mythische namen[10]; zonder respect te tonen voor de historische feiten omtrent de oorsprong van ons volk zoals recentelijk vastgelegd in het multimedia project: De Verborgen Parel[3]

 Leven in de 21st eeuw zou men verwachten dat de wereldgemeenschap eindelijk onze volk de eer en waardigheid zou geven die het verdiend in overeenstemming met de historische feiten en eindelijk kan genieten van hun minimale fundamentele mensenrechten.

 Helaas,  de hedendaagse realiteit is dat het inheemse Christelijke Aramese volk van Aram-Nahrin compleet wordt genegeerd en uitgesloten alsof ze niet bestaan. Het ergste is dat het ,,product” gecreëerd door de Westerse geestelijke kolonisatie in de 16e en laat 19e eeuw;  die een verwoestende effect had op het Aramese volk van het Midden-Oosten, wordt nu wijd verheerlijk door de prominente politieke leiders en de door sommige media; waarbij het bestaan van het Aramese volk wordt ontkend. Hieronder worden enkele voorbeelden gegeven om dit aan U te verduidelijken:  

 Let alstublieft op hoe expliciet de geestelijke kolonisatie wordt verheerlijkt en in stand gehouden door deze wereldleiders hetgeen resulteert in de vervorming van onze erfgoed. Vanwege deze verheerlijking en vervorming, wordt ons volk in Irak door sommige journalisten geïdentificeerd als,, Assyriërs” (een produkt van de westerse Anglicaanse missie) en ,,Chaldeeërs” (een produkt van Westerse Frans/Rooms Katholieke missie) zonder te refereren naar hun Aramese oorsprong.

 Vandaag de dag horen wij niets,, van de beschaafde naties” over deze verdeel en heerspolitiek in de naam van het ,,geloof”.  Ze doen alsof er niets is gebeurd. De haat die ze hebben gecreëerd onder ons volk is nog steeds aanwezig in het Midden-Oosten. De afschuwelijke minachting van hen die werden gehersenspoeld en hun moederkerk afvielen is niet te beschrijven. Al deze haat, verdeeldheid en fanatisme werd naar het Midden-Oosten gebracht in de naam of ,, geloof” en ,,broederschap”.

 Wet voor voorlopige bestuur voor de staat Irak [11]

Hoofdstuk vier- De overgangswetgevende Autoriteit

 Article 30, sectie (c)…… De kieswet zal het streven om het doel te behalen om vrouwen te constitueren met niet minder dan een kwart van de leden van de nationale Assemblee en een eerlijke representatie voor alle gemeenschappen in Irak, inclusief Turkmenen, ChaldoAssyriers, en anderen.

 Een andere voorbeeld hoe het Aramese volk wordt uitgesloten is de,, Wet voor voorlopige bestuur voor de staat Irak”. Hoofdstuk 4, artikel 30, sectie C spreekt over,, ChaldoAssyriers” ter aanduiding van ons volk in Irak. Deze ongewenste term ter aanduiding van ons volk is een mengsel van twee koloniale geestelijke producten ,,Chaldeeërs” en ,,Assyriërs”.  Niets wordt vermeld over het inheemse Aramese volk.

 Wat het Inheemse Aramese volk is aangedaan in de naam van de ,,religie”, ,,onderwijs” en ,,ontwikkeling”, kan worden beschouwd als een soort ,,Geestelijke Genocide” in de zien van het creëren van haat, verdeeldheid en identiteitsvervorming. Een verdeelde natie is vanzelfsprekend een zwakke natie!

 Dank U

 

 

 

Gabriel Sengo

(Voorzitter)

Stichting Arameeers van Aram-Naharaim

Postbus 178

7550 AD

Hengelo(Ov.);

Nederland